|
|
ธรรมศึกษา ชั้นตรี เบญจศีล เบญจศีล สุราเมรยมัชชปมาทัฎฐานา เวรมณีสิกขาบทคำรบ ๕ สิกขาบทนี้ ( สุราเมรยมัชชปมาทัฎฐานา เวรมณี ) แปลว่าเว้นจากดื่มน้ำเมา คือ สุราและเมรัย อันเป็นที่ตั้งแห่งความประมาท โทษของสุราและสิ่งมึนเมาสุราทำ ให้เกิดความเมา ความเมา ทำให้ขาดสติ ความขาดสติ ทำให้หลงผิด ความหลงผิด เป็นเหตุให้พูดผิดและทำผิด ผู้พูดผิด ทำผิด ทุคติเป็นอันหวังได้ เพราะฉะนั้น สุราและสิ่งมึนเมาทุกชนิด จึงไม่ควรดื่ม และไม่ควรเสพแต่นักดื่ม และนักเสพสิ่งเสพติดทั้งหลายมักจะเห็นผิดเป็นชอบ มองเห็นสิ่งที่มีโทษว่ามีคุณ มองสุราว่าทำให้ลืมความทุกข์ได้ จึงตั้งชื่อว่า บรมสร่างทุกข์ มองฝิ่นว่าเสพแล้วทำให้เป็นคนอารมณ์เยือกเย็น ไม่อาทรร้อนใจอะไร จึงตั้งชื่อให้ว่า สุขไสยาศน์ มองกัญชาว่า สูบแล้วทำให้จิตไร้วิตกกังวล นอนหลับได้สนิท จึง ตั้งชื่อให้ว่า เทวราชบรรทม แต่ความจริงไม่ได้เป็นเช่นนั้น การที่เขาลืมความทุกข์ก็ดี การที่เขานอนอย่างมีความสุขก็ดี การที่จิตใจของเขาไร้ความวิตกกังวลกับสิ่งต่าง ๆ ก็ดี ล้วนเป็นผลมาจากการเมาสุราและยาจนขาดสติสัมปชัญญะ ที่จะรู้สึกถึงความผิดชอบชั่วดีทั้งสิ้น เมื่อฤทธิ์สุราและยาหมดไป จิตใจก็กลับทุกข์อย่างเดิม ต้องเสียทรัพย์ไปซื้อหาสิ่งเหล่านั้นมาเสพอีก ทั้งทำให้เป็นคนเกียจคร้าน ไม่ประกอบอาชีพการงาน มีแต่ล้างผลาญทรัพย์อย่างเดียว ดังนั้น ที่ถูกสุราควรตั้งชื่อว่า บรมสร้างทุกข์ ฝิ่นควรตั้งชื่อว่าสุขพินาศ กัญชาควรตั้งชื่อว่า ปีศาจน์บรรทม รวมสุราและยาเสพติดทุกอย่างควรตั้งชื่อว่า บรมล้างผลาญ เพราะผลาญทรัพย์สิน เงินทอง เกียรติยศชื่อเสียงและคุณงามความดี จนหมดสิ้น เพราะฉะนั้น สุราและสิ่งเสพติดทั้งหลายจึงเป็นสิ่งที่ไม่ควรดื่ม ไม่ควรเสพ หรือแม้แต่เพียงจะทดลอง
|
|||||||||||||
|
|
