ประวัติการสร้างวัด
              วัดวาอารามในประเทศไทย นอกจากเป็นแหล่งการศึกาของทุกสาขาวิชาชีพมาแต่แต่โบราณแล้ว ยังเป็นศูนย์รวมของศิลปวัฒนธรรมของชาติอีกด้วย ไม่ว่าจะเป็นวัดในเมื่องหรือตามชนบทก็ตาม เกิดขึ้นจากแรงศรัทธาของชาวบ้านขึ้นไปจนถึงระดับเจ้าเมือง วัดจึงเป็นแหล่งกำเนิดและอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรม และเป็นพิพิธภัณฑ์ไปด้วย
               วัดทัศนารุณสุนทริการาม(วัดตะพาน) เป็นวัดโบราณอีกวัดหนึ่งที่ตั้งอยู่แขวงมักกะสัน เขตราชเทวี กรุงเทพฯ ตั้งอยู่ริมฝั่งคลองสามเสนหันหน้าไปทางทิศเหนือนวัดอยู่ห่างจากอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิประมาณ 1 กิโลเมตรเลยแยกดินแดงนิดเดียว เป็นวัดที่มีโบราณสถาน ปูชนียสถี่สำคัญคือวิหารหลวงพ่อโต และอุโบสถทรงศรีวิชัยประยุกต์ ตามหลักฐานของกระทรงศึกษาธิการ (ศธ.0403/765) หนังสือรับรองสภาพวัดว่า วัดตะพานดินแดงได้ตั้งวัดเมื่อปี พ.ศ.2320 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อปี พ.ศ.2365 ซี่งเจ้าคณะปกครองฝ่ายสงฆ์ได้ปกครองดูแลมาจนถึงปัจจุบัน                ตามสันนิษฐานวัดตะพานน่าสร้างในสมัยปลายกรุงศรีอยุธยา ซี่งอาจเป็นเพียงวัดเล็กๆ หรือสำนักสงฆ์มาก่อน แต่ต่อมาทางราชการได้รับรองสภาพวัดในปี พ.ศ.2320 เป็นสมัยของพระเจ้าตากสินมหาราช ภายหลังวัดตะพานได้เปลี่ยนชื่อให้มีความไพเราะเหมาะสมตามกาลสมัย ว่าวัดทัศนารุณสุนทริการาม มาจนถึงปัจจุบัน

การดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

                จากการที่วัดมีประวิติการสร้างที่ยาวนานตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นต้นมา ไม่ปรากฏนามเจ้าอาวาส มาสมัยรัชกาลที่ จนถึงปัจจุบันพอสืบทราบรายนามอดีตเจ้าอาวาสได้ดังนี้